| |
Gisteren zijn we teruggekomen van een weekend Edinburgh en wat hebben we genoten
! De reden voor ons bezoek aan de stad was het concert van Runrig bij Edinburgh
Castle. Al 16 jaar hadden ze daar niet opgetreden, Bruce had daar sowieso nog
niet gestaan en dit optreden wilden we dus niet missen.
Maar goed, een week voor vertrek komen we erachter dat dit zelfde weekend het
jaarlijkse Edinburgh Jazz en Blues Festival van start gaat (overigens het
grootste Jazzfestival in de UK). Snel regelen we nog kaartjes voor een (voor ons)
onbekende artieste op zondagavond, zodat we er toch nog een graantje van mee
kunnen pikken.
Maar goed, we vliegen dus op vrijdagavond zonder problemen naar Edinburgh. Met
de taxi zijn we razendsnel in ons hotel. Het is al later op de avond, we eten
ergens nog wat en duiken ons bedje in.
Zaterdagochtend gaan we eerst ergens ontbijten (12,5 pond per persoon voor het
ontbijtbuffet vonden we toch iets te gortig), waarna we de bus nemen naar de Ocean Terminal. Eerst maar eens kijken hoe koningin Elizabeth tientallen jaren
de verre zeeen bevoer met haar Brittania. Ik (Willeke) was hier vorig jaar ook
al geweest en het viel gelijk op dat Prinses Diana overal 'uitgeknipt' was. In
de rondleiding van vorig jaar zaten nog leuke verhalen van hoe leuk ze het vond
om met het gewone gepeupel aan boord een biertje te drinken en dat ze zich het
liefst bevond tussen de lagere rangen. Dit jaar was van dit alles niets meer te
horen ... erg jammer, deze 'menselijke details' maakten de rondleiding juist zo
leuk.
Na de lunch reed de buschauffeur ons terug naar de stad. Op Grassmarket zou een
'brass-festival' zijn, een van de twee 'gratis' (we blijven immers Zeeuwen)
activiteiten tijdens het Jazz en Bluesfestival. Nou, het was er hartstikke druk
en gezellig ! De zon schijnt inmiddels en het is heerlijk zomers weer. Op de Grassmarket staan 3 x 2 trailers, tegelijkertijd zijn er drie optredens, maar
gelukkig wel zover van elkaar dat je niet in het ene oor trailer 1 hoort en in
het andere oor trailer 2. Doordat er twee trailers naast elkaar staan, wisselt
het ene optreden zich gelijk af met het volgende. Altijd muziek dus ! Er was
voor ieder wat wils, de 'echte' jazz, maar ook de 'echte' blues en wat
rockmuziek. Met een biertje en een zonnetje, wat wil een mens nog meer ?!
's Avonds zijn we alweer op tijd richting het kasteel gelopen. Om 7 uur gaan de
poorten open voor het Runrig concert, het concert waarvoor we eigenlijk komen !
Het is al een drukte van belang, de fanatiekelingen hebben hier waarschijnlijk
al vanaf vanmorgen gestaan, om toch maar een plekje vooraan bij het podium te
kunnen bemachtigen. Maar aangezien wij zitplaatsen hebben (tja, we worden ook
een dagje ouder ...), hoeven we ons niet te haasten. Om half 8 hobbelen we op
ons gemak naar binnen en zijn we precies op tijd om niets te missen van het
voorprogramma van Julie Fowls. Ze zong erg goed, de stemming zat er gelijk
lekker in ! De zitplaatsen waren trouwens ERRUG krap ! Op 'kontniveau' zat
iedereen aan elkaar vastgezogen, ging er eentje staan, moest de hele rij bijna
mee. De beentjes pasten maar net tussen de stoeltjes, zelfs ik (korte pootjes
!!) zat met mijn knieen in de rug van de fan voor me. Maar op 'schouderniveau'
was het niet veel beter. Iedereen zat min of meer een beetje gedraaid om niet te
veel op elkaar te moeten zitten. (Zij)kont aan (zij)kont was al erg genoeg...
Staan tijdens het concert mocht overigens ook niet, te gevaarlijk, de tribune
zou eens in kunnen storten (dus dan ga je dus ook echt niet staan ..). Maar
genoeg geklaagd, het concert was geweldig, heerlijk meegezongen en het klonk
allemaal geweldig. Voor herhaling vatbaar !!! Na afloop liep de hele meute de
Royal Mile af, erg leuk om te zien. Ons hotel was op zo'n 10 minuten loopafstand,
dus we waren zo 'thuis'. Goed geregeld !
De volgende ochtend hebben we eerst maar eens uitgeslapen, toen weer op zoek
naar een lekker (ongezond en zoet) ontbijtje en toen richting het park. Vandaag
was de tweede gratis activiteit 'Jazz on a Summers' day' in Princess Street
Gardens. Dit zijn prachtige tuinen onderaan het kasteel en er staan een klein
podium. Hier waren de hele middag allerlei concerten, veelal de wat ouderwetse
jazz, beetje New Orleans, beetje Dixie. Erg gezellig in ieder geval, vooral bij
het prachtige weer met je picnic kleedje onder een boom ! Gedurende de middag
werd het steeds drukker en af en toe leek het Scheveningen wel. De buurman lag
nog net niet met z'n voeten op ons picnickleedje zeg maar. Voor het podium waren
er trouwens ook 'normale' stoelen, maar dit stond echt midden in de hete zon, af
en toe gingen we er wel even zitten, maar eigenlijk was dit veel te warm. Tussen
het podium en deze stoelen was er ruimte genoeg om te dansen. De sfeer was dan
ook echt geweldig, het deed echt z'n naam aan 'on a Summers' day'.
's Avonds hadden we kaartjes voor Maeve Gilchrist in The Lot. The Lot is een
voormalig kerkje (met de nadruk op 'je') wat nu is getransformeerd tot een klein
theater met eronder een bistro. Er kunnen zo'n 70-80 mensen in. Maeve is een
jonge meid (23 ongeveer) die de harp bespeeld en erbij zingt. Ze komt uit Edinburgh, heeft in New York gestudeerd en is daar blijven hangen. We werden
echt verrast. Zo'n jonge meid met zo'n geweldige stem en die harp, het klinkt
misschien als een truttig instrument, maar zoals zij hem bespeeld is het dat
zeker niet. In de pauze raakten we aan de praat met onze buurvrouw. Zij kende
haar als sinds klein meisje en vertelde ons gelijk over de familie natuurlijk.
Al met al leek het net alsof we bij de familie thuis waren, iedereen kende
elkaar zo'n beetje en voor Maeve was het duidelijk een feestje om in haar 'eigen'
stad op te treden.
Dus ja, wat wil je na zo'n weekend vol Schotse muziek ? MEER !! Stiekem maken we
plannen om volgend jaar misschien toch eens wat langer die kant op te gaan, dit
weekend smaakte zeker naar meer !! |
|
|
|
