| |
Toronto !
Gisteren aangekomen in Toronto, zo rond half 6 waren we na een korte
taxirit in ons hotel in downtown Toronto. De eerste indrukken zijn goed,
wereldstad, veel ruimte, laagbouw, af en toe een concentratie van wolkenkrabbers
en veel groen. Het doet allemaal gemoedelijk aan, maar toch met het gevoel in
een grote stad te zijn. We frissen ons wat op en doen een rondje om 'ons blok'.
Het stratenpatroon is hier recht, recht en recht, volgens mij hebben ze hier
geen bochten in de straten, alleen kruispunten. Lekker overzichtelijk. Het weer
is heerlijk, blauwe hemel, zonnetje, het is al het begin van de avond, maar je
kan nog gerust met een t-shirtje zonder jas de straat op. Hopelijk blijft dat zo
!!
De volgende ochtend maken we een frisse start. We hebben goed geslapen in onze
hotelkamer op de 17e verdieping en het ontbijt is overdadig, zoet en heerlijk.
Buikje rond beginnen we onze ontdekkingstocht door Toronto. We lopen richting
het water en besluiten om eerst naar de CN Tower te gaan. Dit is het hoogste
vrijstaande gebouw ter wereld en we zijn wel in voor een mooi uitzicht. Nou, we
worden zeker niet teleurgesteld, allereerst ga je met een lift met 20km/h omhoog
tot ca 350 meter, hier heb je al een prachtig uitzicht over de stad en de wijde
omgeving. Erg leuk om te zien dat het eigenlijk een groot dorp is met allemaal
laagbouw. Alleen in het centrum zijn er een aantal wolkenkrabbers. Toronto ligt
aan Lake Ontario met een aantal kleine eilandjes. Hier gaan pontjes naar toe, we
onthouden dit even voor misschien later dit weekend. Op dit niveau heb je ook
een glazen vloer. Vreemde gewaarwording om hier op te staan en 350 meter naar
beneden te kunnen kijken ! De durfals (like us !) kunnen daarna nog met een
andere lift 100 meter. Het uitzicht is daar werkelijk fantastisch. Je staat ruim
boven waar de vogels vliegen en je kijkt bovenop de vliegtuigen die op een
nabijgelegen vliegveldje landen. Zulke dingen zie je niet dagelijks !
Uiteindelijk is de toren nog eens 100 meter hoger (553 meter om precies te zijn).
Na dit hoogtepunt :-) lopen we langs het sky-dome (heet nu trouwens Rogers
Centre, waarover later meer), de thuisbasis van de Toronto Blue Jays (baseball).
Toevallig begint er op hetzelfde ogenblik een rondleiding en we sluiten snel aan.
Ook dit is weer een hoogstandje. Het stadion is enorm groot, er kunnen ruim
51.000 mensen in tijdens een wedstrijd en tijdens een concert kunnen er zelfs
ruim 65.000 mensen in ! Daarnaast zit er een dak op wat bij mooi weer helemaal
opengeschoven kan worden. Ze zijn hier (terecht) erg trots op en het is
indrukwekkend om het allemaal te zien. Helaas zijn de Blue Jays niet meer zo
succesvol als 'vroeger'. De laatste grote daad dateert van 1992 en daar teren ze
nog steeds op (of eigenlijk niet dus ..). Dit heeft er namelijk toe geleid dat
het stadion drie jaar geleden is verkocht aan Rogers (vandaar de naamswijziging,
waar eigenlijk niemand iets van wil weten). Rogers is een telecomgigant in
Canada. Als de Blue Jays niet spelen worden er concerten en van allerhande shows
in georganiseerd. Het is trouwens ook de thuisbasis van de Argonauts (football).
Om het veld dan 'rechthoekig' te maken is een groot deel van de tribune op rails
geplaatst en kan dus weggeschoven worden. Allemaal heel vernuftig ! Binnen
hangen overal foto's van mensen die ooit hebben opgetreden of hun sport hebben
beoefend in het stadion. Zo is bijvoorbeeld de Dalai Lama vorig jaar nog geweest,
maar hangt ook Andre Rieu te pronken ! Hij heeft al verschillende malen hier een
concert gegeven. Natuurlijk hebben ook de plaatselijke helden hun eigen plekkie
hier. Na een goed uur worden we via de Blue Jays Shop het stadion uitgemanouvreerd en staan we in de regen. Helaas, de zon heeft zich niet kunnen
handhaven boven Toronto.
Na een uitgebreide lunchpauze zijn we het 'path' ingedoken. Toronto kent een
ondergronds 'stelsel' van wandelpaden (ruim 10 km) dat een aantal metrostations
met elkaar verbindt, maar vooral een aantal winkelcentrums. Eigenlijk kan je dus
10 km lang winkelen onder Toronto. Het is een stad op zich, de supermarkt, de
kapper, de schoenmaker, je kan het zo gek niet bedenken of het is hier. Wel erg
handig voor in de winter wanneer de temperatuur buiten akelig naar beneden kan
gaan (of als het regent ..).
We sjokken weer terug naar het hotel, het bad doet mijn beurse voetjes goed.
Lol op de Toronto Islands en
historie op Fort York
Zaterdagochtend vertrokken we, dik ingepakt (buiten was het een beetje triest),
richting St Lawrence market. Na nog geen twee minuten waren we weer terug op
onze kamer. Change of clothes, het was veel warmer dan het leek, de zon was
inmiddels gaan schijnen en onze jassen konden 'thuis' blijven. Nieuwe poging dus
! St. Lawrence Market bestaat uit twee overdekte markthallen, in de ene is het
elke zaterdag 'farmers market', waar mensen uit de omgeving hun zelf gemaakte/gekweekte/geteelde
waar aanbieden. Van aardappelen, tot groente, tot kaas, yoghurt, hele varkens,
fruit, eieren, bloemen, etc., je kan het zo gek niet bedenken. Alhoewel we ons
niet in Azie bevinden, hebben we hier toch ook aardig wat groente en fruit
gezien wat we niet (her)kennen. De tweede hal is eigenlijk meer een soort grote
supermarkt met aardig wat toeristenzooi, dus die hebben we na twee blikken
overgeslagen. Aangezien de zon nog steeds scheen, besloten we naar de ferry te
lopen voor een overtocht naar de Toronto Islands. Een tocht van een kwartiertje.
Deze eilanden fungeren als een recreatiegebied voor de stedelingen. Het was dan
ook aardig druk (zaterdag en mooi weer). Op deze eilandjes, die met bruggetjes
verbonden zijn, is het goed toeven. Veel water uiteraard, mooie stranden, veel
bomen (het woord 'bos' is hier niet echt op zijn plaats) en in het midden is er
een groot soort pretpark. Ik moet zeggen dat je hiervan op andere delen van de
eilanden weinig merkt. Na een half uurtje lopen, kwamen we langs de
fietsenverhuur. We zijn met de quadricycle verder gegaan. Een 'fiets' waar je
met z'n twee naast elkaar onder een dakje kan fietsen. Aangezien niemand ons
daar verder kent, durfden we dat wel aan. Veel gelachen, we dachten wat relaxt
over het eiland te kunnen fietsen, maar het is gewoon hard werken op die dingen.
Toch ons niet laten kennen en beide uitersten van het eiland bezocht, toch zo'n
ruim 12 km weggetrapt dus. Helaas kwam er een flinke donderbui over de laatste
15 minuten, helemaal droog hebben we het dus niet gehouden (lang leve het
afdakje). Aan het eind van de middag met de ferry weer naar de stad teruggekeerd.
Het overtochtje is overigens ook zonder bezoek aan de eilanden de moeite waard.
Het uitzicht over Toronto vanaf het water is schitterend. Wacht maar op de
foto's !
Vanmorgen (zondag) met de streetcar (de tram) een ritje gemaakt richting Fort
York. Het was nog even wennen, lieten de juiste halte aan ons voorbij gaan,
moesten dus weer stukje terug lopen, overstappen op een andere lijn en
uiteindelijk bereikten we ons doel. Fort York is het beginpunt van de stad Toronto. Een groot deel is bewaard gebleven, er staan nog wat barakken (met
hierin exposities) en kanonnen. Het contrast met de nieuwe moderne hoge stad op
de achtergrond is erg grappig. Daarna met de tram naar Kensington en China Town.
Kensington is een hippie-achtige wijk met veel kleine winkeltjes waar werkelijk
van alles te koop is. Van organisch tot synthetisch, iedereen kan hier aan zijn
trekken komen. De sfeer is uiteraard erg relaxed, het is leuk om de wijk met
zijn aparte bewoners te zien. Bob Marley leeft hier in ieder geval nog gewoon
voort (we hebben hem gezien, heus !). Naast Kensington ligt China Town, het
vloeit haast in elkaar over. En ook deze wijk is 'goed gelukt', soms leek het
haast alsof we in Peking rond liepen. De schreeuwerige rood/gele uithangborden,
de chinese tekens (zelfs op de straatnaambordjes), de rare chinese kruiden en
gedroogde 'whatever', wat werkelijk tegen van alles helpt, de voetreflexmassages,
hello kitty en uiteraard de chinese restaurantjes (inclusief plastic
tafelkleedjes). Er was zelfs een 'Chinese Gospel Church'. Wat we ons bij Chinese
gospel voor moeten stellen, weten we ook nog niet ..
Dit alles maakt Toronto wel tot een erg leuke stad. De spiegelende
wolkenkrabbers in het centrum, de skydome van de Blue Jays, maar dus ook het
dorpse van de buitenwijkjes met z'n gekke Kensington en het uitbundige van China
Town. Er is 1 gemeenschappelijke deler in het zo diverse Toronto : koffie ! Waar
je ook bent, overal kan je een mok koffie halen en deze vooral al lopende op
straat opdrinken. No worries dat je in Toronto zonder koffie komt te zitten,
haast onmogelijk !
Nog even een historische noot, de diversiteit van de bevolkingsgroepen in Toronto (er zijn hier geen minderheden, er is geen bevolkingsgroep die 'overheerst')
is ontstaan in/na WOII. Hiervoor was ruim 85 % van de stad 'blank', in de WOII
heeft Toronto (e.o.) zich opengesteld voor immigranten overal vandaan en is deze
gemengde stad ontstaan, geweldig toch ?
Niagara Falls, wat een natuurgeweld !
Maandagochtend stonden we om 8 uur op het centraal station van Toronto. In de
rij voor de trein naar Niagara Falls. Het 'treinen' is allemaal goed geregeld in
Canada. Thuis al had ik via internet de kaartjes geboekt. Je krijgt dan een
reserveringsnummer. Als je dat bij een kiosk op het station in Toronto intikt,
spuugt hij vanzelf je tickets eruit ! Handig ! De trein zelf is hartstikke ruim,
ik ben natuurlijk niet zo groot en had moeite om de voetensteun voor me te
bereiken.
Na 2 uurtjes treinen tussen de wijnvelden door, kwamen we aan in Niagara, met de
taxi waren we in 10 minuten in ons hotel. Overal erg druk, het is niet te
ontkennen dat we bij DE toeristische attractie van Ontario belandt zijn. Het
aantal incheckbalies van ons hotel is bijna niet te tellen. We krijgen kamer
2804 (ik weet niet of we ooit al een zo 'hoog' (in aantal) geslapen hebben). In
onze kamer een aangename verrassing (alhoewel we het natuurlijk wel geboekt
hadden ..) een fraai uitzicht over de watervallen, werkelijk prachtig !
Het is mooi weer vandaag, de zon schijnt, blauwe lucht, daar gaan we het maar
eens even van nemen. We spoeden naar beneden en staan al snel op het plateau wat
een prachtig uitzicht heeft op de watervallen. Wat is dat indrukwekkend. Al
duizenden foto's van gezien, maar in het echt is het toch niet te beschrijven.
Je vraagt je af waar al het water vandaan komt (en waar het heen gaat ..). Het
is net 'niet echt', alsof er iemand op een knop kan drukken, waardoor alles tot
stilstand komt.
Er zijn twee watervallen, eentje aan de Amerikaanse kant (aan de overkant van de Niagara rivier is Amerika), dat is een 'rechte' waterval van circa 300 meter
breed. De andere, de grootste is de Canadese waterval aan de Canadese kant, in
de vorm van een hoefijzer, in de reisgidsen varieert de breedte van 600 tot 800
meter, de waarheid zal wel ergens in het midden liggen. De hoogte is ca 55
meter.
Vanaf 1848 vaart de Maid of the Mist al tochtjes tot bijna onder de waterval.
Volgens onze uiterst aardige taxichauffeur mochten we dit niet missen. Het is
mooi weer, dus kunnen we het wel wagen ! Als we aan komen lopen, is de boot net
vertrokken, dus we staan vooraan voor de volgende boot. En ja hoor, we mogen op
z'n Titanics mee, helemaal voorop ! In onze blauwe regenjasjes gaat ons hart
sneller kloppen als de boot vertrekt. Eerst onder de American Falls langs, we
worden al aardig nat en het waait trouwens flink daar zo op het water tussen de
watervallen. Daarna richting de grote Horseshoe Falls. Phoe-eee, wat is dat
spannend zeg. Je ziet geen hand voor ogen en het water komt werkelijk overal
vandaan. We hadden de mutsen onze regenjasjes niet opgedaan en dat hebben we
geweten. Het water sijpelt dan gewoon via je nek natuurlijk naar beneden. Ach ja,
de zon schijnt ! Het was een simpel boottochtje, maar wel erg indrukwekkend. Het
natuurgeweld maakt je erg klein !
Na een beetje opgedroogt te zijn, zijn we naar Clifton Hill gelopen. Dit is de
kermis van Niagara, midgetgolf tussen de dinosaurussen, Ripley's believe it or
not moving theatre, The Haunted House, doolhoven, nou ja, eigenlijk wat je maar
kunt bedenken is hier. Gekkenwerk.
De volgende dag regent het. Jammer hoor, maar ja. De watervallen lijken nu wel
te roken, grote wolken stijgen op. We besluiten een buskaartje te kopen, maar
eindigen na het bezoek aan de kiosk met een 'kompliet pekutsj'. Je let even niet
op en je loopt met een badge op je jas en een adventure pass met allemaal
coupons ...
Onze eerste stop is bij een Butterfly Conservatory. Overdekt, dus vonden we wel
een goed plan in de regen. Nou, het was erg leuk. Zoveel vlinders hebben we nog
nooit gezien, je was haast bang om er op een te gaan staan. Ze vlogen en
fladderden overal in de rondte. De mooiste vlinders zaten ertussen.
Daarna naar de White Water Walk (of zoals onze buschauffeur zei : de 'ite-ater-alk').
Dit is een houten planken pad halverwege het ravijn langs de kolkende rivier.
Met een lift ga je dan tot halverwege naar beneden, zodat je zo het pad op kan.
En ja, ook dit was weer erg indrukwekkend. Grote golven, draaiende kolken, hier
wil je geen rondje in zwemmen. Alhoewel er dus genoeg idioten geweest zijn die
dit geprobeerd hebben. Net zoals er mensen geprobeerd hebben in een tonnetje van
de watervallen af te komen. Er stond in een boekje een rijtje met namen,
allemaal zo tussen 1850 en 1930 waren de pogingen gedaan (doel : fame and
fortune), achter de namen stond dan 'died' of 'survived'. Nou je kan wel raden,
welke van de twee de overhand had ...
En als laatste hebben we de Journey Behind The Falls gedaan. Ons laatste
couponnetje van ons package. Ook hier ga je met een lift tot halverwege het
ravijn, maar deze keer vlak naast de grote waterval. Via een paar tunnels kan je
dan achter de waterval kijken, maar hier zie je helemaal niks. Alleen maar een
wit gordijn van naar beneden stortend water. Er is ook een plateau dat je naast
de waterval kan staan. Het geluid is overweldigend en ook hier snap je niet dat
er echt mensen bedacht hebben hier vanaf te willen gaan. Gelukkig krijg je ook
hier een regenjasje mee, want je wordt toch wel flink nat van al dat gespetter.
Nou, toen hadden we alle attracties rond/op/naast/onder de watervallen wel gehad
!!
Even opgedroogd op onze kamer, zijn we richting het nieuwste casino gelopen. Een
paar jaar geleden stortte de toeristenmarkt rondom de watervallen een beetje in
en besloten ze een nieuw casino te openen (natuurlijk met de bijbehorende
winkels en restaurants). Er zijn er nu dus twee. Je weet echt niet wat je ziet
als je in het casino staat. Nu zijn wij niet zulke ervaren casinobezoekers, maar
we liepen een hal binnen waar 3000 gokmachines (oa eenarmige bandieten en dat
soort spul) stonden. Met het bijbehorende gekwetter natuurlijk. In de hoeken
werd er gepokerd, waren er roulette tafels en noem maar op. Ongelofelijk !
In Niagara is trouwens iedereen op vakantie. Heel veel Amerikanen (de meeste net
zo breed als ze hoog zijn), maar ook bijvoorbeeld Mennonieten. Mensen die zo'n
200 jaar geleden zijn blijven hangen, ze gebruiken geen electriciteit, geen
moderne hulpmiddelen en lopen rond in blauwe broeken met bretels, de dames in
een blauwe rok, kousen en zwarte schoenen met een wit blousje en een wit kapje op. Ze hebben allemaal dezelfde kapper en de mannen scheren zich niet (nooit).
Je vraagt je af hoe ze hier komen, we hebben geen parkeergarage voor paarden met
wagens gezien. Maar misschien zijn er ook wel 'moderne mennonieten', we hebben
er immers ook een paar gezien met een riem i.p.v. bretels.
Tja en verder veel hamburgers, steaks, muffins, koffie, hamburgers, steaks,
koffie, steaks, hamburgers, koffie, muffins ... het is hier echt zoeken naar een
beetje voedzame maaltijd. Niet dat we vies zijn van hamburgers, steaks en
muffins, maar na een paar dagen verlang je toch wel naar meer !
Vanmorgen moesten we vroeg op. Om half 7 vertrok de trein naar Toronto, waar we
over moesten stappen op de trein naar Montreal. Gelukkig ging alles volgens
plan. De trein had geen vertraging en omdat we voor het traject Toronto-Montreal
1e klas kaartjes hadden, mochten we op Toronto in een steenkoude (airco) lounche
met gratis koffie op de trein wachten. De treinreis was leuk, je ziet het
landschap veranderen om je heen. Op het stuk Tor-Mont werden we volgestopt met
chips, koekjes, eten, drinken, etc. Tijd om even een tukkie te doen was er haast
niet, dan stond de treinjuf weer naast je met wat te snacken. Allemaal
inbegrepen in het kaartje, dus ja, afslaan is ook zowat.
Echt rustig was het treinritje trouwens niet. Voor ons zaten vier luidruchtige
Amerikanen, vooral Barbie (echter net zo breed ....) had een stem als Hyacinth
van Keeping Up Appearances. Maar ja, we weten nu alles van de oorlog in 1812 van
de Canadezen tegen de Amerikanen (gewonnen door de Canadezen uit Kingston) en
over de overwinning van Obama op Clinton (eindelijk gaat er eens echt wat
veranderen ...). Het bleef maar ratelen, over echt van alles en nog wat. En dan
te weten dat we toch zeker bijna 5 uur in deze trein gezeten hebben ...
En nu zijn we in Montreal ! Het lijkt wel een ander land. Ten eerste praten ze
hier Frans en zijn ook alle aanwijzingen in het Frans. Gelukkig zijn ze wel 'tweetalig',
dus kunnen wij ons ook verstaanbaar maken. Daarnaast ziet ook alles er gewoon
anders uit. Rommeliger (Franser ?) dan in Toronto, maar het doet dus ook wat
gezelliger aan. We zijn benieuwd hoe het hier gaat worden. De Formule1 is overal
al aanwezig. Budweiser (een hoofdsponsor) heeft een heel gedeelte van een
metrostation omgetoverd tot F1 tribune en circuit. Op straat zijn alle etalages
van de winkels in F1 stijl in gericht, al ligt er soms maar een band of ligt er
een F1 shirt, iedereen lijkt een graantje mee te pikken.
Morgen begint voor ons echt het F1 weekend, we houden jullie op de hoogte !!
|
|
|
|
